Verslag Crosscup Diest - (jong) volwassenen
14/2/26 : DIEST ( CROSSCUP DEEL II)
Schitterend verweer van Yorick !
Dikke proficiat, beste Yorick !
In ‘deel I’ van het CrossCup-verslag kon je al lezen dat deze 5° editie in Diest niet de geschiedenis zal ingaan als de meest succesvolle. Het afnemend sportief gewicht van de CrossCup-formule zelf zit daar voor iets tussen, met nog amper 3 individuele manches (Roeselare, Hannuit, Diest), en dat gekoppeld aan de kalenderinplanning ( start krokusverlof …), plus de ontkoppeling met het KVV, ja dat was iets te veel van het goede, dat was vragen om ellende. Gelukkig straalde dit niet af op het organisatorisch vermogen van onze werkgroep ‘organisatie’ , onder leiding van DAK-bestuurslid Koen. Hij en gans zijn team medewerkers en vrijwilligers hebben op vrijdag & zaterdag (opbouw) , zondag (cross zelf) en maandag (afbraak) alweer schitterend werk afgeleverd, om nog maar te zwijgen van het vele voorbereidend werk, dat toen al perfect op punt stond.
Oprechte dank aan al deze ROBA-medewerkers, komende vanuit onze 3 kernen !
Laten we snel overgaan naar de prestaties van onze eigen ROBA-atleten, zijnde onze cadetten, scholieren, juniors, seniors en masters, want voor hun wordt immers al dat ‘organisatorisch kunnen’ uitgebouwd.
Cadetten
Beide koersen vielen niet zozeer op door ‘kwantiteit’, maar wel door ‘kwaliteit’. 41 meisjes en 34 jongens kwamen opdagen, maar de Belgische top van zowel 2011 als 2012 waren van de partij, en in tegenstelling tot het Belgisch kampioenschap wordt hier natuurlijk samen gelopen. Onze provinciale kampioene Tille Willem was erop gebrand om een top-10 plaats binnen te halen, en na een voor haar doen goede start zat ze aanvankelijk ook in die positie. Maar in de 2° grote ronde zagen we dat ze het tempo niet kon vast-houden, en de kracht ontbrak om tussen haar gekende concurrenten te blijven zitten. Finaal klokte ze af als 15°, en haar eerste reactie was ‘ik had de goede benen niet vandaag’. De cijfers gaven dit ook aan, als je bijvoorbeeld merkt dat de DCLA-atlete Katrijn Michielsen hier knap 5° werd, hetzelfde meisje dat in Tienen op het prov. kamp. 2° werd na Tille, en er zonder pardon werd afgelopen, met een achterstand van 18 seconden. De ene dag is de andere niet …
Onze 1° jaars meisjes verweerden zich kranig, en vooral Mila Tutenel kan met haar 22° plaats terugblikken op een fraaie prestatie. Ook voor Feline Neefs, 33°, Nell Van Lancker, 34°, en Lisanne Van Bael, 38°, was het een kennismaking met het ‘grotere’ werk.
Bij de jongens werd er fel gevochten om de positie van ‘beste ROBA-man’ tussen Lasse Peeters, 18°, Kobe Seldeslachts, 19°, en Lars Verlaenen, 20°, en uiteindelijk was het Lasse die in de laatste rechte lijn het laken naar zich toe trok. Verder in het pak vochten Romeo De Pauw, 27°, Rio Adriaensens, 28°, en Kobe Heijlen, 30°, nog een mooi robbertje uit, en wisten daarmee Rune Demarsin, 33° achter zich te houden.
Onze cadetten jongens … (alleen Kobe ontbreekt…)
Scholieren
Ook hier hetzelfde beeld, geen massa deelnemers (31 meisjes, 39 jongens), maar wel enorm veel ‘kwaliteit’. Te midden hiervan met een top-10 plaats kunnen uitpakken geeft aan dat je talent hebt, en ons duo Jana Nulens, zeer knap 5°, en Jonas Behaeghel, puik 9° bij de jongens, beschikken daar klaarblijkelijk rijkelijk over. Jana startte erg sterk, liep zelfs even op kop, maar schakelde snel over op haar eigen hoog tempo, en wist zodoende een schitterende 5° positie vast te houden. Als rasechte crosser is dit veelzijdige circuit een kolfje naar haar hand, en ook het hoge ‘intervalgehalte’ (optrekken na iedere bocht, …) en de nood aan een sterke ‘proprioceptie’ (aanvoelen/regeren van uw lichaamspositie via spieren en pezen, bv op die schuinse kant in de weide …) zijn haar zichtbaar op het lijf geschreven. Ook onze 1° jaars Sanne Geets was na afloop terecht tevreden met haar 12° eindpositie, zeker gezien haar mooi koersverloop.
Jana en Sanne … Jana op weg naar positie 5 !
Jonas liep die ganse koers door in knap gezelschap tussen gasten met naam en faam binnen de scholierenwereldje. Je hoeft niet in de Koningin der badsteden te wonen om toch te kunnen genieten van de lange wapperende haardos van Roel Damman, en ook de kleine gestalte van de beresterke EA-loper Xiam Stevens doet ieder supportershart sneller slaan, zelfs al heb je geen enkele band met die carnavalsstad. Neen, Jonas mag apetrots zijn op hetgeen hij hier uit zijn mouwen schudde, en zijn trainer Filip stond dan ook te blinken langsheen de zijlijn. Dat geboortejaar van Jonas, het fameuze jaar 2010, onderstreepte hier alweer maar eens, welke uitzonderlijk sterke lichting er toen op de wereld is gezet, met 6 eerstejaars binnen de top-10. Robbe Vandamme, die hier knap 11° werd, is dus volgend jaar verlost van die jonge kwelgeesten, want hij stapt dan over naar de juniorsreeks. Robbe straalde gans de koers door een zeer solide indruk uit (kracht, snelheid, souplesse op de moeilijkste stroken, ..), en vooral zijn laatste 300m (= ‘snel’) was er weer één vanuit de boekjes. Een kleine minuut verder in het pak waren onze resterende eerstejaars het beste van zichzelf aan het geven. Bent Artoos, 23°, rekende vrij eenvoudig af met zijn zeer goede clubvrienden Tobias De Vos, 25°, Liano Verstraete, 27°, en Jarne De Wilde, die vanuit het verre Berlare hier een 31° positie kwam opeisen. Daarmee bleef hij netjes voor Tijl Vaninbroukx, 34°, Kasper Rijnders, 36°, en Daan Laureys, die als 39° een medaille om zijn nek kreeg.
Onze scholieren jongens, zij aan zij …
Juniors
Op het ogenblik dat de juniors van start werden geschoten zagen we al vele supporters naar boven kijken,
naar het alsmaar groeiende grijze wolkendek, dat weinig goeds beloofde. Temeer daar Sabine Hagedoren, Bram Verbruggen en Jacotte Brokken onze ROBA-medewerkers al een week lang lastig vielen met winterse buien op zondag, komende vanuit het westen. Tijdens het hoofdprogramma (lange cross seniors dames & heren), dat tussen de miniemen en de cadetten was ingepland, konden we nog van een voorjaarszonnetje spreken, maar door de opkomende koude wind, en vooral het dichte wolkendek bleef er van die heerlijke natuurlijke warmtebron niet veel meer over. Toch liet die frisse wind onze 4 ROBA’s niet ontmoedigen, en gingen ze resoluut aan de slag met hun 4720m durende opdracht. De nog niet geheel genezen Jolente Alen voelde meteen dat op dit pittige circuit je over 100% fysieke paraatheid moet beschikken, en liet al na 1 ronde de teugels los, om als 12° binnen te lopen. ‘Clubliefde’ noemt zo iets, en dat weten we te waarderen. Verder vooraan draaide Noor Peeters netjes mee in een 2° groepje, en wist haar typische tempovastheid te belonen met een zeer mooie 6° stek, te midden van de ook hier aanwezige kwaliteit. Vooral op de langere stroken zie je haar mooie ‘stapwijdte’ renderen, ietsjes minder in het bochtenwerk, een parcourselement waar hier in Diest, zoals we weten, geen gebrek aan is.
Noor … Lars …
Haar broer Lars Peeters kwam eveneens sterk voor de dag, en wist zich lang in de 3° à 4° positie te handhaven. Naar het einde toe moest hij iets inleveren, maar met een 6° plek als eindscore was hij terecht tevreden. Ook Lars is net als zijn zus een tempovaste loper, die aan lange rechte stukken een bondgenoot heeft, en haast bij iedere bocht ietsjes moet inleveren. Verder in het pak kon Joost Jansen rekenen op de steun van een Waalse MOHA-atleet en een jonge gast aangesloten bij Vabco Mol, en dat leverde hem finaal een 19° plaats op.
Seniors
Het was volop genieten geblazen voor al onze ROBA-supporters !
Wat is er gemakkelijker om onze topper op de lange Cross, Yorick, zelf aan het woord te laten…
‘Ik ben er van bij het begin direct in gevlogen. Het gevoel zat goed en was klaar om nog een laatste keer alles van mijzelf te geven dit seizoen, en dat voor eigen club! Al snel waren we afgezonderd met een drietal, zijnde Ruben Querinjean, Marco Vanderpoorten en ikzelf. De eerst twee en een halve ronden bleven we samen, waarna Ruben de forcing voerde en Marco mee schoof. Ik moet een gaatje laten op Marco maar liet het nooit heel groot worden. Elke bocht schoof ik op het glibberige parcours en verloor ik terrein. In de laatste ronde kwam ik nog heel kort bij Marco en wou ik maar al te graag voor die 2de plaats gaan. Met als gevolg dat ik risico’s begon te nemen en met het al benoemde schuiven in elke bocht liep het mis en kwam ik zwaar ten val. Daarna was ik volledig uit mijn ritme en was het proberen die 3de plaats veilig te stellen. De vele aanmoedigingen langs de kant gaven een extra boost. Dit was tevens mijn eerset podium in de CrossCup bij de senioren. Nu ga ik in rust en daarna begin ik met de opbouw richting de zomer waar ik hopelijk mooie dingen kan laten zien op de 1500m en 5000m’
Yorick in mooi gezelschap … Kobe, sterk bezig …
Ja, je mag niet onderschatten wat zo’n seniorskoers doet met het parcours, zeker in die vele bochten. Niet alleen nemen de toppers, zoals onze Yorick, die passages zoveel mogelijk op ‘volle snelheid’, en zo vormen ze daarmee ongewild al snel een ‘brede uitsparing’ in die ‘vettig’ liggende bochten. En of dit nog
niet voldoende is rijdt de quad-motorman daar natuurlijk ook dwars doorheen, en dan wordt het hier en daar echt oppassen geblazen… Onze 2° man in koers, Kobe Delmé bleek er redelijk goed mee om te gaan, want na een zeer stabiel gelopen koersverloop wist hij de 7420m-lange cross netjes af te ronden met een snelle knappe laatste passage. Onnodig te melden dat hij meer dan opgezet was met zijn 33° eindplaats.
Op de korte cross, 1520m lang, ging Sten Van Ouytsel als 18° nog wat extra wedstrijdritme ophalen, en liet daarmee zijn clubmakkers Lode Wuyts, 27°, en Jef Verlinden, 28°, netjes achter zich. Bij de dames klopte Petra Kerkhofs als 15° af, nadat ze eerder op de dag al haar hulp had aangeboden als achterloper bij de kleintjes.
Masters
Bij de dames was onze sterkste atlete in koers Myriam Juveyns, op plaats 8, maar tijdens de race moest ze weer even wat tempo loslaten, omdat het gevoel van draainissen weer wat kwam opzetten. Nu ze weet wat het probleem is (tgv wat lage bloeddruk) komt de oplossing in zicht. Veerle Vandamme liep hier als 11° binnen, net op het moment toen de sneeuwzone, komende vanuit het westen, Diest in het vizier kreeg. Wendy Vermaelen, 13°, Kelly Detrez, 14° en Ine Middel, 15°, voelden de eerste vlokken op het aangezicht wegsmelten, en het zou niet meer stoppen tijdens de rest van de avond.
Wendy … Myriam …
Toen de mannen van start gingen, waren er nog nauwelijks supporters, en dat was spijtig want die koers had nog heel wat om het lijf. De weinige mensen die langsheen de zijlijn stonden waren zondermeer echte doorwinterde ROBA-aanhangers, die wisten dat onder de 48 deelnemers er maar liefst 20 onze blauwe clubtrui droegen. Vooraan liet Timothy Convents er geen gras over groeien en rekende na een strak gelopen koers relatief gemakkelijk af met Nick Van Peborgh en Pieter Berben.
Knap gedaan, beste Timothy !!
Kevin De Kerpel hing kilometerslang aan het staartje van de eerste groep, en wist dat finaal te verzilveren met een mooie 6° stek. Op plaats 12 liep onze kersverse M35’er Roel Jorissen binnen, en hij bewijst met deze fraaie uitslag dat hij overduidelijk een versterking vormt voor ons masterteam.
Van harte Welkom, beste Roel !
Kevin & Roel, met de sneeuwvlokken om zich heen …
42” later was het de beurt aan Kristof Speltinckx, die met zijn 14° eindplaats weer netjes de pikorde bij de M50’ers in ere hield, met Guy De Wachter op positie 18. Vlak na Guy passeerde de 11 jaar jongere Steffan Vanderlinden de meet, als 19°, die daarmee nog net in de top-20 zat. 5 posities verder wist Patrick Van Daele, 25°, af te klokken, en hij gaf daarmee Koen Degraeuwe, 28°, Tom Artoos, 29°, en Chris Wouters, 30°,het nakijken. Over het feit dat ze niet de grote toer, met de puike beklimming, moesten afwerken, waren de meningen verdeeld binnen onze masters-armada. Sommigen vonden dit oprecht spijtig, anderen, zoals de net genoemde Tom, stelden dit met vreugde vast. Wouter Verbist verscheen als 32° in de uitslag, voor vaste concurrenten zoals een Wim Wuyts, 36°, en Marc Vaes, die 37° werd. 13” later was het de beurt aan Kevin Van Hove, 38°, en ook Michel Ocula bleek achteraf zeer content met zijn 40° stek, en vooral de tempovaste wijze waarop. Pascal Van Ouytsel, 42°, en Rudi Strouven, 43°, hadden in ieder geval geen verhaal tegen dat constante chronowerk van Michel, en ook Dominique Gesquière, 45°,
Jo Das, 45°, en Ivo Van Den Broeck, 46°, moesten hun meerdere erkennen. Al deze masters vertrokken nog op een groen circuit, maar bij aankomst zag het al geheel wit, dus wel op een zeer korte tijd. 
Steffan en Guy …
Koen & Wouter … Wim … Dominique …
En tot slot …
Dank aan al de ROBA-atleten voor hun aanwezigheid en steun !
Dank aan al de ouders en supporters !
Oprechte dank aan al de medewerkers, voor het werkelijk schitterende verloop !
Diest om 16u05 … Datzelfde Diest om 17u30 …
rudy
